Op vrijdagmorgen  waren Rob en Jos al vroeg op het circuit van Zandvoort aanwezig.

Voor de trainingen en de race van zaterdag en zondag moest nog enig testwerk verricht worden.

De schokbreker afstelling na het weekend op circuit Zolder was redelijk maar voor dit evenement was de auto voorzien van jawel vier splinternieuwe Dunlop slicks.

Na de eerste testsessie waren we slechts matig tevreden, we hadden niet de snelheid die we hadden verwacht.

Na een brainstormsessie van diverse mensen werden de afstellingen en bandenspanning Rigoureus gewijzigd.

Het resultaat was een fantastisch sturende Ford Escort en vol vertrouwen gingen we aan het raceweekend beginnen.

.............................

De vrije training bracht een derde tijd algemeen op de klokken, niet slecht maar de kwalificatie later op de dag moest meer duidelijkheid geven.

Er dreigde regen op het moment dat de kwalificatie van start ging, we probeerden zo snel mogelijk de baan op te gaan en een snelle tijd neer te zetten.

Dit was een goede beslissing want de eerste ronde gaf het beste resultaat.

Al snel zijn we gestopt omdat op snelheid rijden op de natte baan erg veel risico’s met zich meebracht.

Een achtste plaats algemeen en derde in de klasse was het resultaat.

Er zat slechts een halve seconde tussen nummer drie en acht, kortom dit bood goede perspectieven voor een spannende race.

De start was fantastisch, we gingen als vierde de Tarzanbocht in en na een volle ronde strijd met nummer drie konden we deze positie pakken.

De auto was fantastisch en er leek geen vuiltje aan de lucht. Na een ronde of vijf begon er lichte neerslag te vallen en er kwam een bedreiging van achter.

Na twee ronden strijd moesten we onze plek afstaan en lagen we vierde.

Naar mate het harder begon te regenen werd de auto beter ten opzichte van nummer drie.

Er ontstond een spannend en glibberig gevecht, Jos remde nummer drie uit en wilde hem binnendoor passeren. Helaas kreeg hij te weinig ruimte en werd op het vuile gedeelte van de baan gedwongen. Dit resulteerde in een spin die in de bandenstapels eindigde.

Daar er nogal wat plaatschade was kon de race niet vervolgt worden en was het voor race één einde verhaal. 

De schade bleef beperkt tot het blik en met behulp van “onze” plaatwerker werd de auto weer in orde gemaakt voor race twee.

We moesten race twee vanaf een 22^e plaats starten, en dat is voor elke coureur een leuke uitdaging. Met de start konden weinig plaatsen goed gemaakt worden gezien de enorme drukte voor ons.

Na de eerste bochten combinatie begon de opmars en liep erg voorspoedig.

Na ongeveer acht ronden lagen we op een achtste plaats, helaas wel met een forse achterstand op nummer één t/m zeven. Op dat moment blies één van de deelnemers in de Gerlachbocht zijn motor op met als gevolg een enorm oliespoor.

De safetycar kwam op de baan en matigde de snelheid van het veld.

Daardoor konden we weer aansluiten bij de top zeven. Na een aantal ronden vond de herstart plaats en jammer genoeg was een van de collega’s niet bij de les waardoor we de aansluiting met de “top” dreigden te verliezen. Een aantal deelnemers waaronder wij ging al voor start/finish inhalen en kreeg van de wedstrijdleiding een tijdstraf van 10 seconden.

Een ronde verder lagen we op een vijfde plaats en wisten dit vol te houden tot het einde.

Door de tijdstraf zakten we drie plaatsen naar achter, gelukkig bleven we wel tweede in de klasse.

Al met al een fantastisch weekend met veel hoogtepunten,

Ook waarderen we het bijzonder dat veel sponsors, vrienden en kennissen ons dit weekend bezocht hebben.

Namens Rob een Jos iedereen bedankt die dit “feestje “ voor ons weer mogelijk hebben gemaakt.

RW<>B-Racing racet op “Zolder” 2007

<>Het raceweekend begon al erg vroeg in de week, er was nog enorm veel te regelen en te repareren.

<>Pas op dinsdagavond kwamen de nieuwe schokdempers richting IJmuiden.

<>Dit dankzij de meer dan 100% inzet van Beek Autoracing Den Haag.

<>Dinsdagavond hebben Rob en Martijn de schokdempers gemonteerd.

<>Na de montage bleek de Ford aan de voorzijde 2,5 cm omhoog gekomen te zijn.

<>Hoe dit nu weer op te lossen?

.................

<>Met spoed heeft Jos stalen platen laten maken die de auto weer op normale hoogte brachten.

<>We dachten dat we er waren, maar helaas........

<>Donderdagavond vol goede moed naar Bandeko in Lisse, de hele ploeg stond al voor ons klaar en de auto was dan ook redelijk snel uitgelijnd.

<>Helaas constateerden we toch weer een fors probleem, één van de voorrem-

<>klauwen lekte remvloeistof. Hiermee was een race rijden onverantwoord.

<>Tot diep in de nacht is er in IJmuiden geprobeerd dit probleem op te lossen,

<>De remklauw lekte weliswaar niet meer, maar het voelde niet goed.

<>Vrijdagmorgen heeft Rob contact opgenomen met Marcel Frijlink van Classic Competition. Hij wilde ons graag helpen en Rob is daar samen met Martijn naar toe gegaan om het remprobleem op te lossen.

<> D<>e auto is daar voorzien van nieuwe remklauwen, blokken en leidingen.

<>Door al deze toestanden arriveerde de raceauto pas laat op de vrijdagavond op het circuit van Zolder.

<>Maar in theorie zou alles meer dan 100% in orde moeten zijn.

<> Zaterdag:

<>Zaterdagmorgen was de hele  ploeg, bestaande uit Wim, Rob, Martijn en Jos al vroeg wakker, het zou een spannende dag worden!!!

<>Al om half tien was de vrije training en Jos wilde die volledig benutten om de auto uit te proberen en de remmen in te rijden.

<>De auto voelde gelijk al erg goed aan en alles bleek goed te functioneren. 

<>Vol goede moed deden we na de eerste training een algehele check en alles bleek in orde te zijn.

<>Dit bood goede perspectieven voor de kwalificatie. Na de Ford goed opgewarmd te hebben ging Jos “zitten” voor een snelle ronde.

<>Het resultaat viel niet tegen, de ronde tijden werden steeds beter.

<>Het eindresultaat was een zevende plaats op de startgrid en slecht 2,5

<>Seconde achter nummer één.

<> T<>ot zover was het hele team ontzettend tevreden en bovenal was de auto nog tip-top in orde. In zeer korte tijd moest de auto door het team gereedgemaakt worden voor de wedstrijd, daar er slechts een uur tussen zat.

<>Wel moesten we kiezen voor andere banden in de wedstrijd daar de Dunlops waar op getraind was te ver versleten waren om nog een wedstrijd op te rijden.

<>De spanning steeg, hoe zou de auto zich in de wedstrijd houden.

<>De start was perfect, al snel reden we bij de koploper in de buurt, de eerste bocht was dringen en Jos had min of meer het verkeerde “gat” gekozen.

<>Voorzichtig kon hij aanhaken bij de top, al vlot in de wedstrijd lag hij op de zevende plaats en kon deze plek zonder al te veel strijd vast houden.

<>De auto voor hem viel aan het einde van de wedstrijd uit en daardoor klom Jos nog een plekje omhoog.

<>De achtervolgende auto zakte zover af dat Jos het wat rustiger aan kon gaan doen om de auto te gaan sparen voor de race van Zondag.             

<>Hij finishte de race als 6^e algemeen en 2^e in de klasse en dit was boven iedere verwachting!

<>Helaas kregen we na de race wel een waarschuwing omdat de auto teveel geluid zou maken

<> Zondag:

<>Op Zondagmiddag werd de tweede race verreden. Jos stond als zesde op de startgrid. De start was wederom perfect en hij streed met vijf auto’s in een kopgroep. We hadden om het lawaai te verminderen een modificatie aan de uitlaat aangebracht. Dit bleek helaas niet veel te helpen, in de vierde ronde kreeg Jos als eerste deelnemer de zwarte vlag vanwege teveel geluid.

<>Jammer, hij dacht dat het einde wedstrijd was en kwam netjes binnen, tot zijn verbazing moest hij tekenen en kon daarna gelijk weer de baan op. Helaas met zoveel afstand op de kopgroep dat er naar toe rijden onmogelijk was. Hij deed z’n uiterste best om snelle ronden te rijden. Door een opgeblazen motor van een concurrent, ontstond er een “code 60” situatie, iedereen moet dan op gelijke afstand van elkaar blijven met een snelheid van ongeveer 60 kilometer per uur.

<>Het bleek dat diverse auto’s uit de kopgroep ook de zwarte vlag voor het produceren van veel geluid hadden gekregen.

<>Alleen gebeurde dit tijdens de “code 60” periode, met als gevolg dat zij bijna geen tijd verloren.

<>Na het opheffen van de “code 60” situatie waren er nog drie ronden te rijden, veel te kort om nog iets goed te maken.

<>Het resultaat was 13^e algemeen en 4^e in de klasse.

<>Al met al een superweekend met toch wel uitstekende resultaten.

<>Rwb Racing bedankt al onze sponsors en teamleden voor de steun tijdens dit evenement.    

<> 

<>Jos Versteege

<>Raceverslag Historische Zandvoort Trophy 2007.<> 

<>Het raceweekend begon op vrijdagmorgen vroeg. De recent aangeschafte tent (6 x 4 meter) werd opgezet en is een goede aanschaf geweest omdat wij nu na vele jaren echt een eigen plekje hebben.

<>Na de tent te hebben vastgesjord aan de oprijwagen en aanhanger van onze buren, konden wij de aandacht aan de Ford geven.

<>Aangezien Rob de race rijdt, had Jos op vrijdag de rol van testrijder.

<>In eerste instantie werd de shake down die wij in april al waren begonnen door Jos afgerond.

<>De auto deed het prima en de tijden die “onze herintreder” Wim Heuving op de klokken kreeg waren veelbelovend.

<>De auto bleek in de set-up van 2006, met Michelin banden, goed te werken, dus waren wij allen gespannen hoe de zojuist gescoorde Dunlop banden het zouden gaan doen. De concurrentie rijdt daar al jaren snelle tijden mee, dus moeten wij dat ook maar eens proberen toch.

<>De tijden vielen wat tegen en waren zeker niet beter als met de oude set-up, dat was best wel een teleurstelling…

<>Afijn, na wijzigingen aan de bandenspanning zou het toch goed moeten komen, want de gegevens hadden wij uit zeer betrouwbare bron gekregen.

<>Maar helaas het werd steeds slechter, wij kregen de banden niet op temperatuur, 60 graden was echt te koud terwijl dit ongeveer 90 graden zou moeten zijn.

<>Na de achterdempers zachter te hebben afgesteld ging het iets beter, maar ik kreeg van Jos het dringende advies om de officiële training en race vooral in de oude set-up met Michelin banden te rijden.

<>De nacht van vrijdag op zaterdag had ik door de storm en de voor ons toch wel onbekende problemen wat onrustig geslapen….

<>Na wat advies bij andere rijders te hebben ingewonnen besloten wij de banden spanning rigoureus te verlagen en zo de training in te gaan.

..........................

<>Zaterdagmorgen 1e training:

<>Om 10.00 uur reden wij de baan op, na één ronde kwam ik voor een korte check in de pits en vertrok direct daarna om te proberen of de auto met de gewijzigde afstelling goed te handelen was.

<>Bij het oprijden van het rechtstuk schrok ik omdat ik de geel-oranje Mini van Jon Boode op zijn dak midden op het rechte eind zag liggen, op het moment dat code rood werd gegeven reed ik al de pits in. Dat was het vervelende einde van de eerste training omdat de opruimen van de gecrashte auto de rest van onze trainingstijd vergde.

<> 

<>2^e Training, zaterdagmiddag om 15.10 uur:

<>Aangezien wij de eerste training niet konden benutten om de auto in de gewijzigde set-up te proberen, is de auto ’s middag ongewijzigd bij de officiële tijdtraining gestart.

<>Na twee ronden bleek dat de auto een stuk stabieler en vertrouwder aanvoelde als een dag eerder.

<>Zonder een vrije ronde te hebben gehad werd al direct de negende tijd van de dertig deelnemers gerealiseerd.

<>Juist op het moment dat ik er nog even goed voor wilde gaan zitten om er echt een snelle ronde uit te persen werd er onverwachts een code rood gegeven.

<>Dat was baalen, want dat betekende gezien het krappe tijdschema einde training.

<>Deze code rood werd door de wedstrijdleiding gegeven omdat één van onze Duitse deelnemers geen gehoor wilde geven op de zwarte vlag welke hem getoond werd  ivm met een behoorlijke overschrijding van de gestelde geluidsnorm.

<>Naar ik hoorde zag hij de zwarte vlag wel en zwaaide zelfs naar de officials maar reed gewoon door…dat was a-sociaal en oncollegiaal. Wij gaan er van uit dat hij niet meer welkom is bij onze klasse. Iedereen had er behoorlijk de pest in!

<> 

<>Race zondagmorgen om 10.10 uur:

<>Ik had een beetje last van een gezonde spanning, de auto was helemaal nieuw opgebouwd en ziet er mooier uit als hij in mijn bezit ooit is geweest, dus had ik me voorgenomen hem weer heel aan de finish te brengen.

<>Nadat het startlicht doofde had ik een goede start, ik schoot naar voren en zag nog mogelijkheden voor verdere winst, ware het niet dat Porsche rijder Hertzberger het nodig vond om van helemaal rechts naar links over de baan te schieten. Die confrontatie durfde ik niet aan en ging dus kort in de remmen.

<>Na de eerste ronde doorgekomen te zijn lag ik op een solide achtste plek en reed mee met het groepje dat om de tweede t/m de tiende plek knokte.

<>Tijdens de tweede ronde had ik een heftig moment toen Hertzberger de controle over zijn Porsche verloor en in de Renaultbocht spinde. Ik kom daar vol in derde versnelling voorbij dus dat was even gokken….. links van de glijdende auto gekozen en daardoor over het gras en door het grint driftend en glijdend de baan weer op. Dat was drie plekken verloren aan rijders die achter mij reden en rechts voorbij de gespinde auto waren gegaan.

<>Heb direct de draad weer opgepakt en reed aan de bumper van de BMW M3 van Peter Aberkrom richting het Scheivalk en ja hoor, momentje twee!.... Peter verloor bijna de controle over zijn M3, nadat hij op een oliespoor van een collega rijder terecht was gekomen. Als je dan ongeveer een meter achter hem rijdt en hem bijna recht in de ogen kijkt is dat toch wel spannend, maar door naar binnen te sturen werd een touché voorkomen.

<>De derde en vierde ronde verliepen goed en de banden werkten naar tevredenheid. In de vijfde ronde bleek dat toch niet helemaal het geval, in Bosuit welke ik vol in vierde versnelling neem reed ik spontaan bijna full lock tegensturend richting rechte eind… gelukkig was mijn reflex op het juiste moment aanwezig en kwam ik na een sprongetje van ongeveer een meter via het uiterste puntje van de curbstones op het rechte eind aan.

<>OK, dat was een behoorlijke waarschuwing... dus toch maar een tandje minder hard door de snelle bochten want driften is erg leuk, maar met 160+ km is dat niet echt m’n hobby.

<>Door mijn avonturen was Escort MK II rijder Theo Mouws tot aan mijn achterlichten gekropen.

<>Wij hebben daarna een fantastische race met diverse positiewisselingen gereden. Nadat Theo als gevolg van een klein technisch probleem de laatste ronde iets rustiger aan diende te doen, finishte ik met een voorsprong van zes seconden op de negende positie algemeen en als vijfde in de klasse tot 2000cc.

<> 

<>Al met al kijken we terug op een fantastisch evenement met een prima klassering als beloning!

<>Van de auto hebben wij weer een lijstje met aandachts cq. verbeterpunten, dus de komende weken hoeven wij ons -gelukkig- niet te vervelen!

<>De volgende race zal plaatsvinden in het weekend van 16-17 juni in Duitsland op de Nürburgring.

<> 

<>Voor zover onze belevenissen van dit weekend,

<> 

<>Rob Bijster